ENKAZDAN DOĞABİLMEK

ENKAZDAN DOĞABİLMEK

Geçen yıl, 06 Şubat 2023 sabahı deprem felaketinin acı gerçeği ile hepimiz gözlerimizi açtık. Kimimizin sabah namazı, kimimizin işe yetişme telaşı, kimimizin de belki maddi sıkıntılarımızın verdiği rahatsızlıkla kalktığı yataklarımızdan felaketin büyüklüğü ve boyutunu anlamak için haber kaynaklarına yöneldik. Dakikalar geçtikçe, gün ağardıkça felaketin büyüklüğü daha da anlaşılır olmaya başlamıştı. Tüm ülke tek vücut olup her zaman olduğu gibi müthiş bir yardım seferberliğine başladık. Devletimizin tüm kurumları ve milletimiz tek vücut halinde depremzedelerin yardımına koştu. Bir yandan maddi, manevi elimizden geleni yaparken; diğer yandan da yardımlaşmanın ulvi tesiriyle yıllar boyu beyhude çabalara heba ettiğimiz ruhumuzdaki ve bedenimizdeki manevi haz ile daha da gayrete geldik. Günlerce şahit olduğumuz acılara gözyaşlarımızı serbest bırakırken gelen mucize haberlerine tanıklık edip Rabbimizin büyüklüğüne iman ettik.

Süreç, doğal olarak bir takım siyasi, idari ve manevi tartışmaları da beraberinde getirdi.  Eşi benzeri tarih boyunca nadir görülen bu felaket; yapılaşma anlamında sınıfta kaldığımızı apaçık tekrar ortaya koydu. Eğer birey olarak hepimiz işimizi layığı ile yapsaydık ve iş ehilleri tarafından yapılsaydı (liyakat sahibi ve işini düzgün yapanları tenzih ederim) kuşkusuz bu derecede kayıp yaşamayacaktık. Detayları hepimizce malum olduğu için tafsilatına değinmeyeceğim. Her platformda dile getirildiği üzere yapı sektörü ile ilgili idari düzenlemelere gidiliyor ve sorumlularından da hesap soruluyor. Ancak, üzülerek ifade etmek gerekirse; birkaç seneye kalmaz bunlar da unutularak tekrar deprem öncesine dönülecektir.

Gene, bu tür felaketler sonrası din adamları ve dindar kesim dini ve manevi eksikliklerimiz yüzünden bu felaketin başımıza geldiğini ifade ettiler. Başta bizim kitabımız Kur’an olmak üzere tüm kutsal kitaplardaki kıssalara ve örneklere dayanarak bu tür çıkarımlar yapılır. Çıkarımlar, birtakım tartışmaları da beraberinde getirdi. Ben bu noktada ikisinin de birbiri ile bağlantılı olduğunu düşünüyorum. Zaten dini ve ahlaki yozlaşma neticesi olarak daha çok kazanma hırsı ile çürük binalar inşa ettik ve sonuç ortada. Sadece inşaat sektörü için değil tüm alanlarda durum aynı. Belirli bir yozlaşma olduğunda çöküş peşi sıra geliyor. İşin dini boyutunu ehline bırakma mecburiyetindeyim. Ancak şunu ifade etmeden geçemeyeceğim; biz asıl çöküşü din ve ahlak boyutunda yaşadığımız için bilim, sanat, eğitim, siyaset vb. tüm alanlarda maalesef yol alamayıp geriye gidiyoruz. Dinimizi şekle indirgeyip bilim ve sanatta ilerleme gösteremiyoruz. Hepimizde (işini düzgün yapan insanları tekrar tenzih ederim) bir yozlaşma ve duyarsızlık son noktaya gelmişti. Sonucunu hep birlikte acı bir şekilde yaşadık.

Her anına şahit olduğumuz felaket; aradan daha bir yıl geçmesine rağmen unutulmaya yüz tuttu. Çıkarmamız gereken tüm dersleri bir kenara bırakıp tekrar sıradanlaştık. Gene bilime göre değil, menfaatimize göre işlerimizi yapmaya başlıyoruz. Ayrıca, gene ibadetlerimizin çoğunu riya olarak gerçekleştiriyoruz, belki de dünyevi menfaatler uğruna ibadet eder gözüküyoruz.

Çok geç kalsak da artık bir şeyler değişmeli. Kusuru önce kendimizde aramalıyız. Değişim ve dönüşüme kendimizden başlamamız lazım. Ben kendimi düzeltebilirsem ailem ve çevremde düzelecektir. Zannedersem gün;  Ben işimi ne kadar düzgün ve dürüst yapıyorum? Dini ve ahlaki sorumluluklarımı insan olmanın tabiatı gereğimi yoksa birtakım menfaatler gereği mi yapıyorum? Gelecek nesillere, evlatlarımıza nasıl bir Dünya bırakıyorum? Sorularını eğitimimize başlangıç kabul edip yeniden doğma günü.