ALLAH’IN (CC) DİNİ, SADECE BİR MÂBED DİNİ DEĞİLDİR
İslam’da devlet 3 esas üzerine kurulur:
-
Tevhid – Güvenmek
-
Adâlet – Kanaat
-
Meşveret – Emanet
“Muhammed yalnızca bir elçidir. Ondan önce de elçiler gelip geçti. Şimdi o ölür veya öldürülürse gerisin geri dönecek misiniz? Kim geri dönerse bilsin ki Allah’a asla bir zarar vermiş olmayacaktır. Allah, şükredenleri ödüllendirecektir.” [Âl-i İmrân 3/144]
diyen bir Kur’an önümüzde iken TEVHİDİ anlamış bir devlet başkanı “ben gidersem bu devlet yıkılır, bu iş biter, Müslümanlar perişan olur” diyebilir mi? “Benim sayemde yaşıyorsunuz, benim aklımın ortaya koyduğu stratejilerle hayat buluyorsunuz” gibi sözler sarf etmeye cesaret edebilir mi?
Bu ayeti iliklerine kadar anlayan Ebû Bekir (ra) “HER KİM MUHAMMED’E TAPIYORSA BİLSİN Kİ O ÖLMÜŞTÜR, HER KİM ALLAH’A TAPIYORSA BİLSİN Kİ O MUTLAK MÂNADA HAYY VE BAKÎ’DİR.” demiştir.
Bu hakikatler; Peygamber bile gidince bir şey olmuyorsa, bu dinin sahibi insanlar değil Allah (cc) olduğu için ona göre davranılması gerektiğini bizlere öğretmektedir.
Allah’ın (cc) bize din olarak seçip gönderdiği bu ilahî sistem, sadece bir mâbed dini değildir. Hayatın belli alanlarına sıkıştırılacak bir din de değildir.
Bizi yoktan var eden Allah, hayatın tam merkezindedir ve her şeye karışır.
Namaza, Oruca, Zekâta karıştığı gibi giyime, düğüne, ticarete, uluslararası hukuka vs. de karışır. Bu sebeple Efendimiz (sas) ortaya nebevî bir siyaset örneği koymuştur. O nebevî siyaset ise, asla bugün ki beşerî siyasete benzemez…
Nebevî siyaset ıslahı, beşerî siyaset iktidarı önceler.
Nebevî siyaset insanı, beşerî siyaset devleti önceler.
Nebevî siyaset ilkeleri, beşerî siyaset kazançları önceler.
Nebevî siyaset emanet bilincini, beşerî siyaset aidiyet kimliklerini önceler.
Nebevî siyaset şeffaflığı ve hesap verilirliği, beşerî siyaset gizemi ve hesap vermemeyi önceller. Yani Gen Soruya ret gibi bir şey yoktur. Hiç kimse La Yus’el değildir.
Selametle Kalın…
